Geschiedenishuis

Anderhalf jaar na de aankondiging komt het Maison de l’Histoire de France dan toch onder de pannen. Na eindeloos getouwtrek over de definitieve locatie van zijn stokpaardje heeft Sarkozy zelf de knoop doorgehakt. De Archives Nationales in Parijs (boven) kunnen zich opmaken het prestigieuze project te gaan herbergen. Niks spreiding van cultuur dus, zelfs het plannetje van Vincennes om desnoods te kiezen voor een plek in Grand Paris kon geen genade vinden.

Om ruimte te krijgen in de panden van het nationale archief aan de Rue des Francs-Bourgeois (3ème) moet een groot deel van spullen en mensen verhuizen naar elders, zodat 10.000 m2 vrijkomt voor de Franse geschiedenis.
Negen regionale musea komen dan ook onder de parapluie van Parijs: prehistorie in Les-Eyzies-de-Tayac (rechts), archeologie in Saint-Germain-en-Laye, middeleeuwen in Cluny, renaissance in Ecouen, de historische collecties in de kastelen van Pau, Fontainebleau en Malmaison, het museum van Compiègne (Second Empire 1852-1870) en de militaire geschiedenis in de Parijse Invalides.

Eind volgend jaar moet cultuurminister Frédéric Mitterand een eerste expositie klaar hebben en het hele project moet ergens in 2015 afgerond zijn. Kosten € 80 miljoen.

De vakbonden hebben ook zo hun historisch besef en zijn, zoals vrijwel altijd bij plannen uit Parijs, en colère.

Au

Het ging even mis toen eerder deze week Frédéric Mitterand, minister van Cultuur en onhandig neefje van wijlen de Franse president, een medaille mocht opspelden. Een kleurloze politicus, niet links, noch rechts. Dus viel hij zo te zien in het midden aan.

De (on)gelukkige was actrice Marion Cotillard die benoemd werd tot officier des Arts et des Lettres. Zij brak door in 1998 in de actiefilm Taxi en werd een fenomeen als Edith Piaf in La Môme, die overigens in de VS in de bioscoop draaide onder de titel La Vie en Rose. Daarvoor ontving ze in 2008 zelfs de hoogste internationale onderscheiding, de Amerikaanse Academy Award (Oscar) als beste actrice. De Franse tegenhanger hiervan, de César, kreeg ze drie jaar eerder voor haar rol als moordenares in Un long dimanche de fiançailles.

Marion kon zich, ondanks haar gewelddadige ervaring uit die film, deze keer gelukkig beheersen...

Kijk hier naar haar geweldige clip uit de film Nine

Polanski

De halve filmwereld verkeert in shock. Franse politici rollen over elkaar heen om toch maar als eerste te roepen dat het een schandaal is. Maar Amerikanen begrijpen niets van alle opwinding.

Zaterdag werd de Pools-Amerikaanse filmer Roman Polanski in Zwitserland opgepakt. Er stond nog een aanhoudingsbevel in de computer omdat hij in 1977 een dertienjarig meisje heeft verkracht in de woning van filmacteur Jack Nicholson. Dat heeft hij bekend, maar voordat de (overigens al verminderde) straf kon worden uitgezeten vluchtte de bekroonde regisseur naar Parijs. Ruim dertig jaar later dreigt dus uitlevering door de Zwitserse justitie.

Maar Polanski heeft ook een Frans paspoort en dus klom minister van cultuur Frédéric Mitterand (neef van oom François) hoog in de boom en wenste ''deze nieuwe beproeving aan niemand toe die al zoveel heeft doorgemaakt''. Hij doelde daarbij op de in Auschwitz overleden joodse moeder en de moord op partner Sharon Tate in 1969. Mitterand noemde de aanhouding “absoluut verschrikkelijk” en dikte zijn ongenoegen aan met de verzekering dat ook Le Président zijn emoties deelde…

De Amerikaanse pers is éénduidig in het onbegrip voor de Franse compassie. Briljant regisseur of niet, Polanski was voortvluchtig. “Hij verdient voor zijn immoreel gedrag meer dan dertig jaar verguld ballingschap in een land dat weigerde hem uit te leveren”, aldus de Washington Post. Columnist Eugene Robinson herinnerde terloops fijntjes aan de onthulling die Mitterand zelf deed in zijn boek La Mauvaise Vie (2005) over een relatie met Thaise schandknapen. Tegelijk relativeerde hij de zaak: “Maar heeft Polanski al niet genoeg geleden? Al die grijze en regenachtige winters in Parijs. Verplicht eten in te dure restaurants alleen vanwege de Michelinster en dan zomers nog op vakantie naar het hete en rampzalige zuiden.”

De Los Angeles Times deed de zaak af met een tip voor pedofielen: "Ga naar Parijs, maak een filmcarrière en je kunt drugs gebruiken en slapen met kinderen zoveel als je wilt. De Franse accepteren dat, je geniet grote achting en wordt geroemd om je uitzonderlijke artistieke en menselijke kwaliteiten.”

Sarkozy, toch even in New York, heeft het ongetwijfeld allemaal gelezen.