Kostuumfilm

Regisseur, scenarist èn acteur Bertrand Tavernier won in 1974 met zijn film L'Horloger de Saint-Paul een zilveren Bär op het Berlijnse filmfestival. Deze eerste erkenning zou in een lange carrière gevolgd worden door vele nominaties en liefst vier keer een César, de hoogste onderscheiding van de Franse filmindustrie.  Twee keer mocht hij op het podium als regisseur voor Que la fête commence (1975) en Capitain Conan (1996) . Nog bekender zijn de films waarvoor hij een César kreeg voor het scenario: Le juge et l’assassin (1976) en Un dimanche à la campagne (1984).

Mélanie Thierry als prinses De Montpensier

Op 69-jarige leeftijd treedt Tavernier opnieuw in het strijdperk. Tijdens het filmfestival van Cannes staat zijn nieuwste rolprent
La princesse de Montpensier op het programma, waarvoor hij ook een deel van het scenario schreef.  Een klassieke kostuumfilm die speelt in 1562 en waarin de jonge dochter van de puisant rijke markies De Mézières uitgehuwelijkt wordt aan de prins van Montpensier, een vertrouweling van koning Charles IX. Terwijl ze hartstochtelijk verliefd is op de jonge hertog De Guise en rond het paar de godsdienstoorlog woedt.

Een film dus waarin passie, geweld en het Frankrijk van weleer de smakelijke ingrediënten zijn. Gebaseerd op een historische roman van de 17-eeuwse in Parijs geboren schrijfster Marie-Madeleine Pioche de La Vergne.

Zelf afkomstig uit adellijke kringen rond kardinaal De Richelieu, verwierf zij als Madame de la Fayette een hoge positie als dame d’honneur aan het Franse hof. Genoeg inside information dus voorhanden voor authentieke verhalen. Overigens staat de schrijfster bekend als één der eerste Franse auteurs van psychologische romans.

Sappig detail: sinds 2006 is zij het symbool van het culturele verzet tegen Sarkozy. De huidige president beweerde toen dat het lezen van haar historische romans volstrekt nutteloos was om in het leven succes te hebben.

Hier een scène uit de film

Au

Het ging even mis toen eerder deze week Frédéric Mitterand, minister van Cultuur en onhandig neefje van wijlen de Franse president, een medaille mocht opspelden. Een kleurloze politicus, niet links, noch rechts. Dus viel hij zo te zien in het midden aan.

De (on)gelukkige was actrice Marion Cotillard die benoemd werd tot officier des Arts et des Lettres. Zij brak door in 1998 in de actiefilm Taxi en werd een fenomeen als Edith Piaf in La Môme, die overigens in de VS in de bioscoop draaide onder de titel La Vie en Rose. Daarvoor ontving ze in 2008 zelfs de hoogste internationale onderscheiding, de Amerikaanse Academy Award (Oscar) als beste actrice. De Franse tegenhanger hiervan, de César, kreeg ze drie jaar eerder voor haar rol als moordenares in Un long dimanche de fiançailles.

Marion kon zich, ondanks haar gewelddadige ervaring uit die film, deze keer gelukkig beheersen...

Kijk hier naar haar geweldige clip uit de film Nine