Baguette 2

Eigenaardig toch, dat een product waarvoor je anno nu nog in de rij gaat staan en dat dagelijks door vrijwel elke Franse hand wordt beroerd, geen duidelijke afkomst heeft. Die simpele rol deeg van 250 gram, met een een paar snel gezette inkepingen om de korst niet te laten barsten, moet het zonder geboortejaar doen. Er zelfs zonder bedenker! In een land waar elke straathoek wel een historie heeft voorwaar een miracle.

Natuurlijk hebben de fans van Napoleon hun eigen gelijk. De kleine korporaal zou het traditioneel ronde brood voor zijn manschappen als stok hebben laten bakken. Zodat ze tijdens het marcheren hun dagelijkse kuch gestrekt in de uniformbroek konden meedragen. Daarvoor was zelfs een speciale zak in de culotte genaaid, zeggen de Napoleonistes. Of dat rechts- of linksdragend was, vertelt het verhaal niet.

Een versie met een socialistisch trekje blijkt inmiddels ook onbewezen. Die hield in dat rond 1920 bakkers niet meer vóór 4 uur mochten werken, zodat de tijd om een flink rond brood te laten rijzen te kort werd. Met een lang dunner brood lukte dat wel.

Krakend vers

was begin jaren negentig het bericht dat de baguette tradition van een

clubje ambitieuze ambachtelijke broodbakkers al in 1830 bestond.

Net als de baguette zelf bleek ook dat nieuws slechts beperkt houdbaar. Toch gaf de regering van Edouard Balladur in 1993 die kleine bakkertjes toestemming het etiket tradition aan hun lange brood te hangen. Een gedurfde reactie op de dagelijkse diarree aan smakeloze fabrieksbroden uit de supermarkt.

Dat juist Balladur viel voor Franse traditie is trouwens opmerkelijk, want hij stamt uit een oude Armeense  familie en werd zelf in Turkije geboren...

Tradition

Stokbrood. In NL een doorgaans kleffe poging tot imiteren van een knapperige baguette. De vers door de echte Franse boulanger geknede, gevormde en gebakken vorstelijke en nog steeds betaalbare begeleider van elke maaltijd. Als ontbijt met wat confiture gedoopt in warme chocolademelk of aangelengde koffie, 's-middags om het bord leeg te soppen en de kaas te vervoeren. Mag ook als sandwich met zoute boter en jambon de Paris. Of tussen twee gangen om te smaak te neutraliseren. En in de avond na gedane arbeid naar believen. Vaak drie of meer keer per dag vers gebakken door de artisan.

Boulangerie mag alleen op deur staan wanneer je het hele proces achter die deur ook beheerst. Niks voorgebakken of ontdooide spullen uit de fabriek. Daarvoor kun je terecht bij een viennoiserie, een soort snackbar met allerhande in de magnetron opgeleukte deegproducten, meestal rijkelijk voorzien van vette waar. Heel in de verte familie van de baguette. De naam komt van de Oostenrijkse hoofdstad Wenen (Vienne) waar het verhaal wil dat daar het allereerste stokbrood is bedacht.

De echte baguette dateert uit de jaren twintig van de vorige eeuw. Het werd toen de Parijse bakkers bij wet verboden om voor vier uur in de ochtend al te gaan bakken. Om tijd te winnen stapten ze van het traditionele ronde brood af, omdat een lange dunne sneller kon rijzen en korter bakken.

De Franse trots, de baguette tradition, is onder premier Balladur op13 september 1993 beschermd erfgoed geworden. Gebakken met gist, meel van harde tarwe (farine pure type 55 voor de echte liefhebbers), zout en water. Overigens bestond er voor die tijd geen enkele omschrijving van deze tradition.
Dus is het symbool van Frankrijk eigenlijk regeringsbrood...

Tip
Ga vooral naar de boulangerie waar voor de deur een rij staat!