Slooprijp

Bouwen in Frankrijk is aan regels gebonden. Maar regels zijn hier naar het lijkt vooral bedacht om overtreden te worden. Of op z’n minst ongelezen in de la te belanden. Dat is eind februari weer bewezen door orkaan Xynthia op haar reis door het landschap aan de Atlantische kust. 53 doden en naar schatting duizend huizen in de Vendée en Charente-Maritime die onherstelbaar zijn. Veelal gebouwd in gevaarlijke gebieden, blijkt nu uit onderzoek.

Dus komt er binnenkort een wet waarmee hele regio’s rouge worden verklaard. Onbewoonbaar dus. Een klap voor de eigenaren, die geen andere keus hebben dan te verhuizen. In het beste geval zal hun eigendom worden aangekocht door gemeenten of staat. Hele buurten, campings en villa's zullen worden gesloopt. Andere plekken krijgen het stempel jaune. Daar woon je dan op eigen risico. Er staat een fonds op stapel dat moet gaan onderhandelen met eigenaren over een vergoeding tegen marktprijs. Alsof er in die gebieden nog een markt zou bestaan. Weigert een eigenaar, dan volgt onteigening.

Volgens de Franse federatie van verzekeraars zijn 500.000 mensen getroffen door Xynthia. Schade 1,5 miljard euro. Maar daarmee houdt 't niet op. 1400 gemeenten hebben bebouwing in gebied dat potentieel onder kan lopen. Het gaat dan om pakweg 770.000 woningen en 90.000 bedrijven. Natuurlijk allemaal gebouwd met een vergunning. Het wetsvoorstel kost dus al tientallen miljoenen euro's voor eigenaars van woningen. Dan de bedrijven nog.

Wie uiteindelijk het uitstapje van Xynthia betaalt?

Kijk voor meer ongemak ook even op verbazing

Met dank aan Anneke

Coupure

Een paar weken geleden had een storm 's avonds één van de houten elektriciteitspalen langs onze D8 te grazen genomen. Alles viel uit en dus met kaarslicht te bed. Très romantique, vonden we.
De volgende ochtend viel dat gevoel met een koude douche aan duigen. Na uren waren de twee paalhelften, met de Franse slag en wat ijzerdraad, weer aan elkaar geknoopt. Twee autootjes met monteurs, de brandweer en zelfs de gendarmerie uitgerukt, allemaal tuk op een incident.

Jean-Marc Bezert, één van de 106 565 medewerkers van het Franse elektriciteitbedrijf EDF, schreef ons later een keurig briefje waarin hij aankondigde dat de nieuwe paal even op zich liet wachten. Op 22 juni moest het echter gebeuren en gisteren ging inderdaad het licht weer uit. Oude paal weg, nieuwe paal erin, draadjes aan elkaar en hop, klaar was Jean-Marc.

Toch is het dagelijks leven even behoorlijk ontregeld. De vriezer de avond tevoren op een polaire stand, om het ontdooien van onze versnaperingen te vertragen. Niks werkt meer: telefoon, klokken, tv, radio, oven, boiler, de zwembadpomp en vooral de computer, zodat zelfs de verse blog een dagje moet wachten. Terug in de middeleeuwen.

Bijna overal buiten de dorpen wordt de stroom bovengronds bezorgd. Bij storm, onweer of erger heb je vaak een korte 'coupure' en zit je even zonder. Het went.

En waar in Nederland maak je zo'n plaatje??