15 januari 2009

Eeuwigheid

Op een willekeurige Franse markt loop je vanzelf aan tegen een kraam vol ansichtkaarten. Zwart-wit, beduimeld en vaak met postzegel of stempel op de afbeelding. Meestal uit de eerste helft van de vorige eeuw. Mensen staan stil in afwachting van het moment waarop de fotograaf zijn magnesium laat ontbranden.
Minstens zo aardig bij die plaatjes is de achterkant, waarop al lang verdwenen voorvaderen en -moederen een groet brengen aan de geadresseerde. Vaak met onnutte trivia, soms ook met aardige details. Zo richtte een reiziger zich rond 1940 tot het thuisfront met een beschrijving van Nismes. Toen kennelijk nog een gebruikelijke naam voor Nîmes.

Ook op deze carte postale uit Pont-Saint-Esprit, het noordelijkste puntje van de Gard, komt volk naar buiten voor een moment eeuwigheid. Een nog autoloze Boulevard Gambetta, met poserende Spiripontains. Want zo heten de inwoners, ook nu nog. Frankrijk kent heel veel boeiende voorbeelden van ingezetenen die lastig zijn thuis te brengen. Een tiental jaren geleden was er een radioprogramma waar je een half varken kon winnen door het raden van de juiste naam.

Echte regels lijken niet te bestaan, al eindigen de meesten op ois of ais. Maar wat moet je met de Lussanois (Lussan) en Moulézanais (Moulezan), allebei eindigend op an. Kiest u maar, lijkt de regel.
Nog wat voorbeelden uit de Gard met morgen de uitslag. Waar wonen de Camluçois, de Orsérilhanois, de Stéphanolmiens, de Sortois, de Mediogozins en de Cigalois?

Labels: , ,

23 maart 2008

Autrefois

Een woord waaruit liefde voor het verleden spreekt, net als bij het vergelijkbare d'antan. Gebruikt voor alles van vroeger wat diepere emoties oproept. Een vergeten smaak uit de keuken van grootmoeder, een zoete herinnering aan een schone jeugdliefde of bijna vergeten beelden van mooie dingen die voorbij zijn. Komt vooral voor bij generaties die al enkele kruisjes hebben verdiend.

Je hebt van die markten waar behalve veel oude boeken ook altijd een kraam staat vol kistjes met beduimelde prentbriefkaarten. Meestal keurig gerangschikt naar departement, omdat de voorzijde altijd een vergeelde foto van dorpsstraat of stadsplein toont. Ook bijna steeds met een gezelschap dat met graagte poseert voor de fotograaf, die autrefois nog veel tijd nodig had om zijn plaat te schieten. Op het resultaat is duidelijk dat zijn publiek die tijd ook ruimschoots nam. Minstens zo leuk is het om de achterkant van de kaart te lezen. Een onverwachte kennismaking met een volslagen onbekende die uit een ver verleden heel even heel dichtbij is.










Heel bijzonder is het wanneer je zo'n oude prent naast een digitaal product van vandaag ziet. Een collega blogger uit Avignon heeft de moeite genomen een aantal oude opnamen uit zijn woonplaats te combineren met een vers exemplaar, vaak met onvermijdelijk blik langs de straat. Zo kun je toch heel eventjes terug in de tijd. Klik op een plaatje voor een vergroting.



















Grand merci à Michel Benoit
avignon.midiblogs.com

Labels: , , ,