20 maanden

Grote gebeurtenissen werpen hun schaduw vooruit. Dus beginnen Franse media te speculeren over de volgende presidentsverkiezingen in 2012. Nog 20 maanden te gaan, maar de eerste peilingen zijn daar.

Hier (nog) geen Wilderiaanse taferelen en ultra-rechts lijkt de verbrokkeling nabij na het afscheid van nestor Le Penn als kandidaat. Dus gaat het traditioneel tussen regerend droite en hoopvol gauche.

Op rechts wordt naar een echte kopman gezocht. Duidelijk is dat Nicolas Sarkozy in nauwe schoentjes zit. Zijn populariteit is gedaald tot 15%, net zoveel als oud-minister en aartsvijand Dominique de Villepin die nog maar net in training is. Beiden (rechts) zijn bovendien in juridisch gevecht over de affaire Clearstream.
Premier François Fillon hijgt met 13% net achter de koplopers, maar moet het van zijn eindsprint hebben. Veel andere rechtse rakkers, waaronder oud-premier Alain Juppé, volgen op achterstand maar geven nog lang niet op. Troost voor Sarko: sinds 1974 koos rechts de zittende president altijd als eerste kandidaat.

Links staat er heel wat beter voor. Daar gaat het slechts om twee éléphants, zoals partijbonzen hier worden neergezet. Dominique Strauss-Kahn, oud-minister en hoogleraar economie, haalt nu 54%. De huidige baas van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gaat bijna schouder aan schouder met Martine Aubry, partijvoorzitster en burgemeester van Lille (50%). De rest op links lijkt zich te schikken in een knechtenrol.

Maar net als in de Tour de France roept iedereen voorzichtig: Parijs is nog ver…

Villepinistes

Hoewel de naam Sarkozy niet is gevallen, was oud-premier Dominique de Villepin op 19 juni in de Parijse Halle Freyssinet in Parijs overduidelijk. De troon van Nicolas I moet vallen. Voor 6000 sympathisanten, opgeroepen via villepincom.net, opende  de tegenstander van de huidige Elyséebewoner de verkiezingsstrijd 2012. Aan het hoofd van een nieuwe beweging, maar met  oude waarden. Voor een république solidaire, met verwijzingen naar de oproep van De Gaulle van 18 juni 1940 ‘om de Fransen weer een toekomst te geven’.

De vrijage met de erfenis van De Gaulle is niet nieuw in de Parijse politiek. Velen hebben eerder buurtjeleen gespeeld bij de uitspraken van de oude generaal. Zaterdag ging onder de villepinistes in de hal het gerucht dat Sarkozy en oud-president Chirac, beiden niet vies van een scheut gaullisme in hun verbale soep, samen een chinees hadden bezocht. Bij een bordje saté zouden ze snode plannen hebben gesmeed om de nieuwe uitdager tijdig van de barricaden te verwijderen. Ze zijn bang voor ons, luidde de opgetogen reactie, nadat ook nog doorsijpelde dat de stroom in de hal zou worden afgesloten door vermeende sarkozystes.

De Villepin opende de strijd onder het motto “Quand la France se divise, ce n’est pas la France”. 

Lang en hevig, is de verwachting.