17 februari 2010

La Fayette

Marie-Joseph Paul Yves Roch Gilbert du Motier marquis de La Fayette. Voor Amerikanen de beroemdste Fransman ooit. Geboren op kasteel Chavaniac-Lafayette in Auvergne op 6 september 1757. Vader, kolonel der grenadiers uit een eeuwenoud geslacht, sneuvelt twee jaar later in Westfalen in de Zevenjarige Oorlog. Dat weerhoudt zijn zoon niet om als 17-jarige als kapitein der dragonders toe te treden tot het maison militaire van Louis XVI. Maar de Amerikaanse onafhankelijkheidsstrijd tegen Engeland brengt hem tot een dramatische beslissing. Ondanks Franse neutraliteit en zonder toestemming van de koning gaat hij op eigen kosten in 1777 als vrijwilliger naar Philadelphia. Het opstandige congres daar benoemt hem tot officier in het leger van George Washington.

La Fayette neemt actief deel aan de strijd, wordt gewond, en is in 1779 even in Parijs om steun voor de Amerikanen te verwerven. Terug met 5500 man Franse troepen neemt hij deel aan de beslissende Yorktown campagne en vergezelt Washington bij de definitieve overwinning op de Britten. Als gevierde held en huisvriend van de eerste Amerikaanse president is hij eind 1781 weer in Frankrijk als maarschalk van het Ardennenleger.

... Washington en La Fayette ...

Ondanks zijn aandeel bij het formuleren van mensenrechten in de Déclaration des Droits de l'Homme, levert de revolutie thuis hem geen hoofdrol. Als commandant van de Garde Nationale in Parijs speelt hij een duistere rol bij de bescherming van het hof en wordt uiteindelijk in 1792 door revolutionairen tot landverrader verklaard.

Een vlucht naar het buitenland eindigt met gevangenschap in Pruisen en Oostenrijk. Door Napoleon bevrijd speelt La Fayette nog een bescheiden politieke rol, maar haalt zijn glorie tijdens een triomftocht langs 182 Amerikaanse steden van juli 1824 tot september 1825. Hij ontvangt er een gift van 200.000 dollar en 12.000 ha grond in Florida en krijgt na zijn dood (1834) een standbeeld op het plein voor het Witte Huis. In 2002 wordt La Fayette alsnog tot één van de slechts zes Amerikaanse ereburgers benoemd en 25 plaatsen dragen er zijn naam.



In Frankrijk, behalve heel veel straten, pleinen, parken en een warenhuis, ook het fregat F710, maar waar ...?

Labels: , , , ,

10 december 2007

Rama Yade

Eind vorige maand kwam Sarkozy thuis van een reisje naar Beijing. Met zakenvriendjes heeft hij daar wat chinees gegeten, een staatsloempia genuttigd met collega Hu Jintao en voor € 30 miljard contracten afgesloten.
Twee kerncentrales gaan op de boot en Airbus gaat ter plekke voor 17 miljard vliegtuigen bouwen. Dus een feestje in de Grote Hal van Het Volk, vlakbij het Tiananmen-plein. Waar in juni 1989 naar niet-Chinese schatting 10.000 mensen door het leger werden gedood bij demonstraties voor meer mensenrechten. Op een vraag van een Franse journalist of die rechten nog aan bod waren geweest, liet Sarko weten dat "er wat aan gedaan zou worden". Waarna hij vertrok naar zijn suite van 800 m² in het (Franse) hotel Sofitel in Beijing. Bed van drie bij drie meter, sauna, eethoekje voor 14 man en kamerprijs € 6800 per nacht. Maar vriendjes van hotelketen Accor hadden hem korting beloofd.

Vandaag, Jour du Droits de l’Homme, is het 59 jaar geleden dat de VN het verdrag voor de mensenrechten heeft aangenomen. En wie komt in Parijs op bezoek? Kadhafi, president van Libië en tientallen jaren financier van het internationale terrorisme. Heeft vanmiddag een vorkje met Sarko meegeprikt op het Elysée. De 'dolle hond van Tripoli' (volgens Reagan) bracht € 10 miljard aan opdrachten mee voor de Franse industrie. Wapens en vliegtuigen. Er zullen dus zeker weer wat vriendjes zijn aangeschoven. Moammar slaapt overigens in een verwarmde bedoeïnentent in de tuin van het chique hotel Marigny.

Wie waarschijnlijk niet heeft meegegeten is staatssecretaris voor mensenrechten Rama Yade. Tot voor kort de favoriet van Sarko in het kabinet.
In een interview met het dagblad Le Parisien haalde zij vanochtend in duidelijke, maar zeer ondiplomatieke taal uit. ¨Kadhafi moet begrijpen dat Frankrijk geen deurmat is, waaraan een leider, terrorist of niet, zich het bloed van de voeten kan vegen¨, zei Yade tegen de krant. ¨La France ne doit pas accueillir ce baiser de la mort¨ zouden dus wel eens de laatste officiële woorden van dappere Rama Yade geweest kunnen zijn.

Vriendjes zat, maar weer een vriendinnetje minder...?

Labels: , , ,