Dick en France
7 maart 2010
20 december 2009
7 november 2009
45 centimeter
Het hoogste punt in de wijde omtrek, de top van de Mont Blanc in het departement Haute Savoie, is sinds 2007 weer 45 centimeter lager. Sinds de verhalen over klimaatverandering, gaten in de ozonlaag, stijging van de zeespiegel, smeltende gletsjers en erger, beklimt een clubje Franse wetenschappers elke twee jaar deze witte reus. Om daar met droefenis kennis te nemen van alweer een verdere aftopping. Vorige week donderdag kwamen ze niet verder dan 4810,45 meter.
Nu nog wachten op het computermodel dat het onvermijdelijke moment voorspelt waarop de eerste toerbus met bejaarden rechtstreeks het dak van Europa gaat bedwingen.
Labels: bejaarden, klimaat, Mont Blanc
16 januari 2008
Broeikas
Vandaag even getankt, ritje naar Marseille heen en weer en partner op het vliegtuig naar NL. Thuis lichtjes aan, verwarming op 22 graden, oventje heet om hapje klaar te maken en in de volle vriezer gekeken wat dat dan moet worden. Met het hoofd bij nieuwe post voor deze blog blijkt de Compaq Presario ook nog aan te staan. Die alleen heeft genoeg courant verbruikt om de nassi warm te maken. Al met al weer eens stevig meegewerkt aan het broeikaseffect.
Dan valt het oog op een foto van La Mer de Glace bij Chamonix. De gigantische gletsjer van de Mont Blanc. Langzaam door eigen zwaarte van een bergrug afschuivende ijsmassa, zegt het woordenboek. Zomers plaatje uit 1916, niet zo best, maar de massa van formaat is goed te zien. Steekt boven de trein uit. De beschrijving meldt een natuurverschijnsel van 200 meter dik en wel 12 kilometer lang.

Chamonix doet alsof er niets is veranderd. In ronkend pr-jargon is de gletsjer nog steeds vreselijk lang en de diepte impressionante als nooit tevoren. Duizenden skiërs zoeven over de ijsvlakte naar beneden tot het stationnetje van Montenvers, klopt een folder de waarheid op.
Een foto zegt meer dan duizend woorden, leerde je vroeger als leerling-journalist. Om al te hoge verwachtingen van je pennevruchten in de kiem te smoren. Het is waar, kijk maar.

Plaatje uit 2001. De laatste 50 jaar 2 kilometer korter geworden. Sinds 1982 wordt dat steeds meer. De temperatuurstijging in de Alpen is zelfs hoger dan elders. Scheelt wel 25 procent. Hoe dat komt is nog niet duidelijk. Bomen rukken op, de sneeuwgrens schuift omhoog. De indrukwekkende gletsjer Saint Sorlin, boven de vallei van Oisans in de buurt van Alpe d'Huez, bestaat in 2100 niet meer wanneer het zo doorgaat. Een tikkie erger en ook de Mont Blanc is zijn glijbaan kwijt. Dus dramatisch tekort aan water en dito grote droogte. Hannibal zou er van smullen, kon ie zo met zijn olifanten door de lege Rhône.
zomer 2007
Mijn eigen bijdrage vandaag geschat op een piepkleine minifractie van een micrometer, maar toch...
Labels: gletsjer, klimaat, Mer de Glace, Mont Blanc




