Koninkrijk

Twee families zijn nog steeds op jacht naar de inmiddels zwaar vermolmde en wrakke Franse troon. Hoewel sinds 1870 onafgebroken een republiek, houden erfgenamen van de Bourbons en het huis Orléans de moed erin. Frankrijk heeft het per slot van rekening eerder gepresteerd. Niet lang na de bloedig verworven Eerste Republiek zet Napoleon Bonaparte de keizerskroon eigenhandig op de kruin. Na zijn gedwongen opstappen gedogen les citoyens nog twee koningen uit de stal Bourbon, maar in 1830 zijn ze Charles X toch zat. Gek genoeg benoemt het parlement dan geen president, maar een nieuwe koning. Wel van een ander merk, Louis Philippe, de enige vorst van het huis Orléans.

In 1848 is het weer raak. De derde revolutie in 50 jaar. Deze Februari-revolutie verwekt de Tweede Republiek, met een neefje van Napoleon als staatshoofd. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden en jawel, in 1852 besluit Louis Napoleon aan het einde van zijn vierjarige mandaat dat er maar een staatsgreep moet komen. Keizertje spelen is leuker dan het gedoe met een parlement. Hij roept het Second Empire uit en noemt zich voortaan Napoleon III.

Na de Duitse oorlogsverklaring in juli 1870 duurt het nog twee maanden voordat neef zijn keizerlijke spullen weer moet inleveren. In februari 1872 wordt na de nederlaag tegen Duitsland de Derde Republiek uitgeroepen.
Na Wereldoorlog II volgt in 1947 de Vierde en Charles de Gaulle plakt in 1959 eigenhandig het etiket Vijfde Republiek op Marianne. De houdbaarheidsdatum daarvan is nog niet verstreken, maar met de aspiraties van Sarkozy weet je 't maar nooit.

Intussen lopen de Bourbons en Orleáns zich nog steeds warm. Huidige kandidaat voor het Bourbon-team is (links) de 36-jarige célébrité Louis XX duc d'Anjou, lid van de Spaanse tak waaruit ook koning Juan Carlos stamt. Nog even is zijn tegenstander de ruim 40 jaar oudere Henri VII comte de Paris, de hoop van Orléans. Die steeds sterker de hete adem van drie zoons in zijn nek voelt.













De bladen zijn er blij mee...

Koningin

Franse royalisten, aanhangers van het Huis Orléans, hadden vandaag reden om het glas te heffen. Zij hebben weer een pseudo-koningin na het huwelijk van troonpretendent Jean d'Orléans hertog van Vendôme met Philomena de Tornos y Steinhart. Zij is de kleindochter van Juan de Tornos y Espeliu die secretaris was van de graaf van Barcelona (vader van de Spaanse koning Juan Carlos). Hij een rechtstreekse afstammeling van de laatste echte koning Louis Phillipe, overigens de enige en gelijk de laatste uit het Huis Orléans.

De Franse troon wordt overigens betwist door het concurrerende Huis Bourbon-Capet in de persoon van prins Louis de Bourbon d'Espagne, voorzien van een directe lijn met Charles X die in 1830 werd afgezet door .... juist, diezelfde Louis Philippe. En al die jaren rollebolden de beide koninklijke families in de republikeinse coulissen, tot meerdere glorie van de ontelbare boulevardbladen. In de redactielokalen heeft men vandaag dus het aloude Vive le roi aangeheven onder het laten knallen van de kurken.

Pikant detail 1: de katholieke kroonprins werd in de echt verbonden door de moslim-burgemeester van het Parijse VIIe arrondissement, een bijbaan van spraakmakende minister van justitie Rachida Dati in een volbloed republikeinse regering.

Pikant detail 2: voor het kerkelijk huwelijk van Jean en Philomena trekt de hele stam van Orléans op 2 mei naar Senlis in het departement Oise. Bedevaartsoord voor de Bourbon-Capet aanhang waar in 987 de eerste vorst uit het Huis Capet gekroond werd.