Baguette 2

Eigenaardig toch, dat een product waarvoor je anno nu nog in de rij gaat staan en dat dagelijks door vrijwel elke Franse hand wordt beroerd, geen duidelijke afkomst heeft. Die simpele rol deeg van 250 gram, met een een paar snel gezette inkepingen om de korst niet te laten barsten, moet het zonder geboortejaar doen. Er zelfs zonder bedenker! In een land waar elke straathoek wel een historie heeft voorwaar een miracle.

Natuurlijk hebben de fans van Napoleon hun eigen gelijk. De kleine korporaal zou het traditioneel ronde brood voor zijn manschappen als stok hebben laten bakken. Zodat ze tijdens het marcheren hun dagelijkse kuch gestrekt in de uniformbroek konden meedragen. Daarvoor was zelfs een speciale zak in de culotte genaaid, zeggen de Napoleonistes. Of dat rechts- of linksdragend was, vertelt het verhaal niet.

Een versie met een socialistisch trekje blijkt inmiddels ook onbewezen. Die hield in dat rond 1920 bakkers niet meer vóór 4 uur mochten werken, zodat de tijd om een flink rond brood te laten rijzen te kort werd. Met een lang dunner brood lukte dat wel.

Krakend vers

was begin jaren negentig het bericht dat de baguette tradition van een

clubje ambitieuze ambachtelijke broodbakkers al in 1830 bestond.

Net als de baguette zelf bleek ook dat nieuws slechts beperkt houdbaar. Toch gaf de regering van Edouard Balladur in 1993 die kleine bakkertjes toestemming het etiket tradition aan hun lange brood te hangen. Een gedurfde reactie op de dagelijkse diarree aan smakeloze fabrieksbroden uit de supermarkt.

Dat juist Balladur viel voor Franse traditie is trouwens opmerkelijk, want hij stamt uit een oude Armeense  familie en werd zelf in Turkije geboren...