Belletjes

Het moet in 1531 geweest zijn dat de benedictijner monniken van de abdij van Saint Hilaire (boven) bij Limoux in het departement Aude, er voor het eerst in slaagden hun simpele witte wijn te voorzien van belletjes koolzuur. Lang voordat men in Champagne ook maar de geringste notie had van hun latere godendrank. Want het was Dom Pérignon, een pelgrim van Sainte-Ménehould uit het noorden, die ruim een eeuw later het kunstje van zijn benedictijner broeders afkeek en thuis in het klooster van Hautvillers bij Epernay de eerste fles champagne op zijn naam schreef. Hij werd er wereldberoemd mee, terwijl in Saint Hilaire de druiven zuur waren.

In Limoux probeert men nu met veel marketinggeweld de schade te repareren. Op de etiketten van de Blanquette de Limoux, een sprankelende assemblage van 90% mauzac en nog wat chenin blanc en/of chardonnay, wordt fier gemeld dat in 41 communes rond  het plaatsje van nog geen 10.000 inwoners de oudste vin mousseux ter wereld wordt geproduceerd. De monniken worden postuum opgepoetst als uitvinders van de méthode traditionelle, waarbij de wijn na een eerste gisting op vat ook nog een tweede gisting op fles beleeft. 

Waar of niet, de belletjes uit Limoux (Appellation d'origine Contrôlée sinds 1938) zijn de moeite waard. Al was het maar omdat de prijs per fles slechts een kwart is van de prestigieuze champagne uit de buurt van Reims.
Niet verkeerd met een lange, warme zomer voor de deur.