Zure afdronk

Vandaag 110 jaar geleden opende de Franse president Emile Loubet de Exposition universelle de Paris, toen de grootste wereldtentoonstelling ooit. Tussen de Place de la Concorde en de Champs de Mars kon je in voor die tijd weelderige paviljoens bij 76.000 exposanten een voorschot nemen op de 20e eeuw. Dat zou een tijd worden vol rijkdom en technologische vooruitgang. Tot de sluiting op 12 november 1900 vergaapten 50,8 miljoen betalende bezoekers zich aan de toekomst. Gelukkig nog zonder besef van de verschrikkingen die twee wereldoorlogen zouden brengen en de blijvende gevolgen daarvan op de wereldorde.

Hoewel de al in 1889 gebouwde ijzeren toren van Gustave Eiffel nog steeds de grootste blikvanger was, kende deze show een lange lijst boeiende noviteiten. Geluidsfilms, roltrappen, soep in blik, de motor van Rudolf Diesel die op plantaardige olie liep, de eerste metrolijn, elektrische verlichting, de Globe Céleste waarin je een reis door het zonnestelsel maakte, een telescoop van 60 meter, een reuzenrad met een diameter van 100 meter (rechts).
Maar ook de talrijke buitenlandse paviljoens, waaronder dit pompeuze geval namens de Russische tsar Aleksandr III Aleksandrovitsj Romanov.

Parijs hield er twee historische monumenten aan over: het Petit Palais, nu een kunstmuseum, en de prestigieuze expositieruimte van het Grand Palais. Maar ook de nasmaak van verloren prestige. Tijdens de grote wijnwedstrijd werden alle Franse wijnen verslagen door een fles uit het land van tsar Aleksandr. De Russen togen huiswaarts met de Grand Prix de Champagne.

Tikje zuur in de afdronk voor Frankrijk…