Village Français

Verdeeld kwam Frankrijk uit de Tweede Wereldoorlog. Aan de ene kant de 'foute' aanhang van maarschalk Pétain, waarbij voor het gemak ook maar de simpele burgers werden geteld die door het lot in het Vichy-deel bleken te wonen. De 'goeie' kant met als boegbeeld generaal De Gaulle, die op 18 juni 1940 via de BBC vanuit Londen 'zijn Fransen' opriep de strijd in het verzet voort te zetten. In de beeldvorming na die oorlog leek het alsof minstens de helft van de Fransen aan die oproep gehoor gaf. In werkelijkheid heeft vrijwel niemand de uitzending gehoord. Engelstalige radiostations stonden ook in die dagen niet hoog genoteerd.

De discussie over goed en fout laait de komende weken ongetwijfeld weer even op. De publieke regionale tv-zender France 3 start vanavond de met veel tamtam aangekondigde langlopende serie Le village Français over een dorp in de Jura tijdens de Duitse bezetting. Niet zozeer over de feiten uit de oorlog, roepen de makers, maar vooral over de gewone mens in een kleine gemeenschap. Desondanks gaat het toch weer over het kleine verzet en het stille meelopen, blijkt uit de voorbeschouwingen.

Of Frankrijk anno 2009 zit te wachten op beelden van een samenleving die niet meer bestaat is de vraag. Ook die van de tv-bazen. De ambitie is om over elk oorlogsjaar 12 afleveringen te maken. Volgend jaar valt de beslissing of die er ook echt komen en le village misschien nog vijf jaar de gemoederen gaat bezig houden. Vijftigplussers zullen wel kijken, is de verwachting. Maar kijkcijfers worden gemaakt door jongere generaties, die Vichy vooral kennen als een ingeslapen en vooral saai stadje met als grootste atractie een alcoholvrij watertje. Niet zo populair dus.

De producenten hebben in ieder geval fors geshopt bij de brocantes om het allemaal zo authentiek mogelijk op het scherm te toveren.