Blessuretijd

31 december zou de laatste dag zijn. Om dat te vieren was hij een weekje naar Brazilië vertrokken. Terwijl thuis in een dertigtal departementen de noodtoestand werd afgekondigd omdat halfbevroren daklozen bijna het leven lieten, jogde hij met Carla over een warm strand. Een vissend jongetje dat er een foto van maakte werd door mannen met een oortje weggejaagd.
Die avond konden de locals niet in het plaatselijke eethuis terecht. Door mannen met een oortje ontruimd voor een romantisch avondje Sarko & Bruni.

Terug in Parijs ontdekte hij gelukkig nog een los eindje aan zijn Europese breiwerkje. Voordat zijn Tsjechische opvolger het in de gaten had, maakte hij een afspraak om in het nieuwe jaar de bonje tussen Tel Aviv en Hamas te gaan sussen. Voor de vorm mag een Tsjechische minister mee om de spullen te dragen. Zo regeer je over je graf heen. Een traditie uit koninklijke tijden.

Het is een laatste poging om in blessuretijd nog te scoren. Nog even dan. Afscheid nemen van het Europese speeltje kost veel moeite. Gewoon weer met de hogedrukspuit de banlieus in. Geen prettig vooruitzicht. En straks ook nog alle aandacht naar Obama.

2009 wordt een zwaar jaar voor de hoofdbewoner van het Elysée.