Vieux Port

Een Oude Haven bestaat alleen bij de gratie van een nieuwe. Zowat de gehele westkant van Marseille bestaat dus uit moderne havenactiviteiten, met als bovenmaatse blikvangers de ferries naar de Afrikaanse kust en Corsica. Maar ook zonder die eigentijdse tegenhanger mag je de kleine haven in het hart van de stad met recht een Vieux Port noemen. Al 600 jaar vóór de jaartelling landden er de eerste Griekse immigranten uit de havenstad Phocaea (nu Foça in Turkije) in een calanque die de naam Lacydon kreeg. Die natuurlijke inham van de Méditerrannée week toen nauwelijks af van de vorm die de bekendste haven van Frankrijk nu heeft.

Die eerste Grieken vestigden zich aan de noordoever van de inham. Daar, achter het monumentale gebouw van de Bourse, zijn nog restanten te zien van de alleerste Port Antique in de Jardin des Vestiges. Ondermeer van een 180 m lange kademuur  uit de Romeinse periode met trappen waarlangs goederen werden gelost.Vondsten van vaatwerk en delen van een 23 meter lang vaartuig zijn te zien in het Musée d’Histoire.

De Griekse stichters van Massalia, de oudste stad van Frankrijk, zochten in later eeuwen toenadering tot Rome tegen de dreiging van Hannibal's Carthago aan de Afrikaanse kust. Economische en culturele welvaart waren het resultaat van deze samenwerking. Daaraan maakte Julius Caesar in 49 een resoluut einde door zijn belegering en inname van de stad in de burgeroorlog met rivaal Pompeius. De naam werd veranderd in Massilia en Narbonne en Arles zouden tijdens de Romeinse eeuwen de stad voorbij streven.

Anno 2010 zijn de rollen omgekeerd en is Marseille gezegend met een commercieel florisante opening naar zee, veel wetenschappelijk onderzoek, drie universiteiten, de herinnering aan Zidane, baanbrekende mode en kunst, dagelijks verse sardines en door de TGV slechts drie uur verwijderd van grote broer Parijs.

En de Vieux Port als toeristische topattractie met kilometers terrassen.
De buitenlanders aan de westzijde. Met vriendelijke en vaak Engels sprekende bediening, plus de onvermijdelijke Oosteuropese muzikanten.
Aan de overkant les Marseillais zelf. Van modieus trendy tot luidruchtig Ultra, de bloedfanatieke supporters van Olympique Marseille.

Met overal de enige ware bouillabaisse hors catégorie op de kaart.
Zeggen ze zelf.