Rondborstig

Officieel heet het L’Opéra Comédie, maar in de wandeling heeft Montpellier het over de Comédie. In het hart van de stad, aan een prachtig plein met Parijse allure waar zelfs de moderne tram niet detoneert. In 1755 wordt op dezelfde plek al een theater gebouwd dat na een brand in 1788 opnieuw moet worden opgetrokken. Maar ook dat valt in april 1881 geheel ten prooi aan de vlammen. Omdat een opera op het programma staat, wordt in 59 dagen op de Esplanade een provisorisch houten onderkomen getimmerd, zodat de voorstelling kan doorgaan.

Ook de tijdelijke behuizing fikt in april 1888 af, maar dan is het nieuwe theater al bijna klaar.Op 1 oktober van dat jaar wordt de huidige Comédie geopend met de opera Les Hugeunots van Giacomo Meyerbeer. Architect Joseph Cassien-Bernard had gezorgd voor een grote zaal met 1200 zitplaatsen en de kleinere Salle Molière.
In de prachtige ontvangsthal wordt de kunstliefhebber nu begroet door de Trois Grâces van beeldhouwer Etienne d’Antoine, die al in 1776 het eerste theater mochten opluisteren. Aglaé, Thalie en Euphrosine staan er hoog en droog zonder last van luchtvervuiling, erosie en ander
ongemak. Oorspronkelijk konden de rondborstige dames worden bewonderd in de fontein op de Place de la Comédie. Weer en wind hebben hen echter naar binnen gedwongen, zodat ze ook niet meer aanstootgevend konden zijn. In vroeger dagen werden de libertijnse gratiën namelijk door puriteinen bedekt wanneer een processie passeerde.

Triomfantelijk siert een kopie van de Trois Grâces nu het plein zelf, uitdagend tussen de winkelende geheel bedekte moslima's…