Zorgenkindjes

Elk jaar publiceert INSEE, het Franse instituut voor statistiek en economische onderzoek, het portret van de gemiddelde Fransman. Dit jaar hebben de Parijse rekenaars de gevolgen van de crisis ontdekt in het profiel van Paul Martin (de Franse neef van Jan Modaal). Zijn salaris is gedaald en de kloof met de zeer hoge salarissen (133.000 mensen in de top van het particuliere bedrijfsleven of wel 1% van het aantal werknemers) is wel groter geworden. Hij heeft 400.000 collega’s hun baan zien verliezen, zijn koopkracht is gedaald en de schulden zijn groter geworden, inclusief rood staan.

In het jaaroverzicht van 300 pagina’s zegt INSEE dat Paul gemiddeld iets minder dan een uur per dag bezig is om van en naar het werk te komen. Managers, Parijzenaars en forensen uit de voorsteden doen er langer over. 65% van de werkers gebruikt daarbij de auto, 22% gaat lopen, 8% pakt het openbaar vervoer en 4% een tweewieler. 60% van de mensen die op pad gaan met de auto heeft geen andere optie.

Voor de eerste keer is ook het profiel van twee groepen studenten vergeleken. Die met een bescheiden achtergrond, waar geen van beide ouders een middelbare opleiding heeft, de andere waar vader of moeder wel een diploma heeft. Uitkomst: slechts de helft van de eerste groep studeert af. De andere groep heeft vier keer meer kans om te slagen. De analyse is dat in de eerst groep jonge mensen, onder invloed van hun milieu, de neiging hebben hun ambities te beperken.

Dochters van Paul Martin blijven zorgenkindjes. Hoewel jonge vrouwen meer kans maken dan hun ouders in een aantal geschoolde beroepen (ingenieur, arts, advocaat ), is er weinig veranderd bij de minder geschoolde beroepen. Mannen zijn vrijwel overal oververtegenwoordigd, een echt ‘gemengd’ bedrijf is zeldzaam. Slechts in de zorgsector zijn vrouwen in de meerderheid.

Tijd voor een Franse emancipatiegolf?